Morte a Venezia

Morte a Venezia (Death in Venice/1971) combineert het werk van twee artistieke grootheden uit de 20e eeuw. Dat van filmregisseur Luchino Visconti en dat van Thomas Mann, een van de grootste schrijvers uit de Duitse historie.

Visconti heeft zich erg ingespannen om het decor van het Venetië van Mann te scheppen, zoals dat er in 1911 uit moet hebben gezien. In die tijd speelt zich namelijk het verhaal af van de Duitse componist Gustav von Aschenbach (Dirk Bogarde). Wanneer een van zijn concerten eindigt in een debacle en hij daardoor bijna aan een beroerte eraan onderdoor gaat, reist hij voor zijn rust af naar het mondaine Venetië. Hij neemt er zijn intrek in het wereldberoemde Lido. De op het oog zo keurige en rustig Von Aschenbach is geobsedeerd door schoonheid, of dit nu de schoonheid van muziek is of die van mensen. In het hotel verblijft ook een Poolse familie en de componist slaat van een afstandje gade hoe deze familie zich tijdens de vakantie in Venetië vermaakt. Zijn oog valt in het bijzonder op de mooie jongeman Tadzio (een rol van de toen 16-jarige Björn Andrésen, die daar meteen het hoogtepunt van zijn carrière mee bereikte). Naarmate de dagen van zijn verblijf in het Lido vorderen, neemt de aandacht voor Tadzio de vormen aan van een obsessie en de op het oog zo keurig en gereserveerde Von Aschenbach lijkt aan zijn verliefdheid ten onder te gaan.

Visconti draait zijn hand er niet voor om, om meesterwerken uit de literatuur aan te pakken en op film te zetten. Een klus, die niet iedereen aandurft, want beter dan het boek zal de film niet snel worden. Na zijn verfilming van de Italiaanse kroniek Il Gattopardo durfde de Italiaanse regisseur van adellijke komaf het aan om de roman van Thomas Mann te bewerken. Het leverde hem diverse filmprijzen op, waaronder die van het
25-jarig jubileum van het Filmfestival van Cannes. Het onderwerp van de herenliefde leverde de jonge Zweedse acteur Björn Andrésen een behoorlijk stigma op, dat hem lang heeft gehinderd in zijn carrière als acteur. Visconti is overigens zelf ook homoseksueel, maar behandelde dit onderwerp slechts tweemaal in zijn films: in Death in Venice en in de film Ludwig. Leuk detail: de klassieke muziek is van een andere componist die Gustav heet, namelijk Gustav Mahler.

Regisseur: Lucchino Visconti
Jaar: 1971
Met: Dirk Bogarde, Björn Andrésen, Silvana Mangano, Mark Burns, Marisa Berenson, Romolo Valli, Nora Ricci, Carole André, Franco Fabrizi

Waardering Filmgoed ***