|
Arrivederci Amore, Ciao
Keiharde film noir over een voormalig communistisch terrorist, die na jaren van onderduiken nu eindelijk wel eens een normaal leven wil gaan leiden. Giorgio Pellegrini (Alessio Boni) heeft er een flink aantal tropenjaren opzitten in Zuid-Amerika waar hij tussen aanhangers van het communistische gedachtegoed van Che Guevarra leeft. Naarmate hij ouder is geworden hebben de idealen, die hem tot moorden en aanslagen hebben aangezet, plaats gemaakt voor de hang naar een bestaan in de legale bovenwereld. Pellegrini komt er al snel achter, dat hij zijn verleden niet eenvoudig van zich af kan schudden. Koud terug op Italiaanse grond wordt hij in de kraag gevat door de corrupte agent van de geheime dienst, Ferruccio Anedda (Michele Placido). Hij spant de chantabele Pellegrini voor zijn karretje om een aantal vieze zaakjes op te knappen. Niet gehinderd door zijn geweten slaagt Pellegrini in zijn opdrachten en wint hij het vertrouwen van Anedda om een miljoenenroof te plegen. Dit zal zijn laatste klus moeten zijn en met het geld is Pellegrini van plan om zijn nieuwe, legale bestaan te bekostigen. Hij ontmoet zelfs een keurig meisje, waar hij mee wil trouwen. Maar eens een dief, altijd een dief; hoe kan Pellegrini zich ontworstelen aan het milieu. De film van regisseur Michele Soavi is gebaseerd op een beststeller van de Italiaanse schrijver Massimo Carlotto. Het leven van de schrijver toont wel de nodige vergelijkingen met dat van de hoofdpersoon. Ook Carlotto was in zijn jonge jaren een aanhanger van links extremistische bewegingen. Hij wordt eind jaren zeventig beschuldigd van moord en vlucht naar Mexico, waar hij uiteindelijk zal worden verraden. Hij wordt in het gevang gezet en in 1993 krijgt hij gratie van de president, omdat zijn onschuld vast is komen te staan. Zijn autobiografische debuutroman Il fuggiasco (de vluchteling) wordt een succes en Carlotto begint nadien een reeks van detective verhalen. In 2001 komt Arrivederci Amore, Ciao uit. Vijf jaar later volgt de film. De titelsong, gezongen door Caterina Caselli, ontvangt overigens een David di Donatello Award voor beste originele song. Je kan het liedje herhaaldelijk horen in de film. Soavi was onder meer de regisseur van Dellamorte Dellamorte (Cemetary Man/1994) dat in Amerika redelijks succesvol was. Hij heeft van Arrivederci Amore, Ciao een vlotte misdaadfilm gemaakt, met twee karakterspelers in de hoofdrollen Alessio Boni (Il Meglio Gioventu) en Michele Placido (La Piovra). Het acteerwerk is echter wat te kil en afstandelijk en de hoofdpersonen te onsympathiek om de kijker echt te betrekken bij het verhaal. Dit doet ongetwijfeld afbreuk aan de originele roman van Carlotto, maar wat blijft is een vakkundig gemaakte misdaad thriller.
Regisseur: Michele Soavi Jaar: 2006 Met:Alessio Boni, Michele Placido, Isabella Ferrari, Alina Nadelea, Carlo Cecchi, Antonello Fassari, Marjo Berasategui, Riccardo Zinna, Max Mazzotta, Alessio Caruso
Waardering Filmgoed **1/2
Omschrijving
Keiharde film noir over een voormalig communistisch terrorist, die na jaren van onderduiken nu eindelijk wel eens een normaal leven wil gaan leiden. Giorgio Pellegrini (Alessio Boni) heeft er een flink aantal tropenjaren opzitten in Zuid-Amerika waar hij tussen aanhangers van het communistische gedachtegoed van Che Guevarra leeft. Naarmate hij ouder is geworden hebben de idealen, die hem tot moorden en aanslagen hebben aangezet, plaats gemaakt voor de hang naar een bestaan in de legale bovenwereld. Pellegrini komt er al snel achter, dat hij zijn verleden niet eenvoudig van zich af kan schudden. Koud terug op Italiaanse grond wordt hij in de kraag gevat door de corrupte agent van de geheime dienst, Ferruccio Anedda (Michele Placido). Hij spant de chantabele Pellegrini voor zijn karretje om een aantal vieze zaakjes op te knappen. Niet gehinderd door zijn geweten slaagt Pellegrini in zijn opdrachten en wint hij het vertrouwen van Anedda om een miljoenenroof te plegen. Dit zal zijn laatste klus moeten zijn en met het geld is Pellegrini van plan om zijn nieuwe, legale bestaan te bekostigen. Hij ontmoet zelfs een keurig meisje, waar hij mee wil trouwen. Maar eens een dief, altijd een dief; hoe kan Pellegrini zich ontworstelen aan het milieu. De film van regisseur Michele Soavi is gebaseerd op een beststeller van de Italiaanse schrijver Massimo Carlotto. Het leven van de schrijver toont wel de nodige vergelijkingen met dat van de hoofdpersoon. Ook Carlotto was in zijn jonge jaren een aanhanger van links extremistische bewegingen. Hij wordt eind jaren zeventig beschuldigd van moord en vlucht naar Mexico, waar hij uiteindelijk zal worden verraden. Hij wordt in het gevang gezet en in 1993 krijgt hij gratie van de president, omdat zijn onschuld vast is komen te staan. Zijn autobiografische debuutroman Il fuggiasco (de vluchteling) wordt een succes en Carlotto begint nadien een reeks van detective verhalen. In 2001 komt Arrivederci Amore, Ciao uit. Vijf jaar later volgt de film. De titelsong, gezongen door Caterina Caselli, ontvangt overigens een David di Donatello Award voor beste originele song. Je kan het liedje herhaaldelijk horen in de film. Soavi was onder meer de regisseur van Dellamorte Dellamorte (Cemetary Man/1994) dat in Amerika redelijks succesvol was. Hij heeft van Arrivederci Amore, Ciao een vlotte misdaadfilm gemaakt, met twee karakterspelers in de hoofdrollen Alessio Boni (Il Meglio Gioventu) en Michele Placido (La Piovra). Het acteerwerk is echter wat te kil en afstandelijk en de hoofdpersonen te onsympathiek om de kijker echt te betrekken bij het verhaal. Dit doet ongetwijfeld afbreuk aan de originele roman van Carlotto, maar wat blijft is een vakkundig gemaakte misdaad thriller.
Regisseur: Michele Soavi Jaar: 2006 Met:Alessio Boni, Michele Placido, Isabella Ferrari, Alina Nadelea, Carlo Cecchi, Antonello Fassari, Marjo Berasategui, Riccardo Zinna, Max Mazzotta, Alessio Caruso
Waardering Filmgoed **1/2
Alle gegevens onder voorbehoud van typefouten Filmgoed.nl. | |