|
Vitelloni, I
I Vitelloni laat zich het beste vertalen als ‘grote kalveren’. Een term die door Fellini zelf werd bedacht, omdat hij deze toepasselijk vond om de groep hoofdrolspelers in de film te benoemen. In goed Nederlands zou het zoiets betekenen als klaplopers. Dit predikaat heeft Fellini geplakt op een groep jonge volwassen mannen in een rustig plaatsje aan de Adriatische kust. De Miss verkiezing aan het strand geldt als een van de grootste evenementen in het jaar en voor de rusteloze mannen is er nauwelijks een uitdaging te vinden in het plaatsje. Ze leven er dan ook maar een beetje doelloos op los, totdat één van de heren, Fausto (Franco Fabrizi) zijn vriendinnetje zwanger maakt en zijn verantwoordelijkheden onder ogen moet komen. Aanvankelijk wil hij met de noorderzon vertrekken, maar zijn vader weet daar een stokje voor te steken en wijst hem op zijn plichten naar moeder en kind. Fausto treedt uiteindelijk in het huwelijk met ‘zijn’ Sandra en wordt via zijn schoonvader aan een keurig baan geholpen als assistent verkoper bij een antiquair. Fausto kan zijn losbandige houding echter maar niet van zich afschudden. Met lede ogen ziet hij aan, hoe zijn vrienden in hun bestaan door kunnen lummelen en Fausto laat geen kans onbenut om mee te slempen en vreemd te gaan. Dit plaatst de jongste van zijn vrienden, Moraldo (Franco Interlenghi) voor een dilemma. Hij is namelijk de broer van Sandra en ziet hoe zijn vriend er een potje van en zijn familie bedriegt. Fellini heeft met I Vitelloni niet lang hoeven zoeken naar inspiratie gelet op de sterke autobiografische elementen in de film. Hij werd zelf geboren in Rimini, dat model staat voor het plaatsje waar I Vitelloni zich lopen te vervelen en ontsnapte zelf op 19-jarige leeftijd aan de weinig spannende vooruitzichten door naar Rome te verhuizen en daar een bestaan op te bouwen. Eerst als journalist en niet veel later als scenarist en regisseur. De film is misschien ietwat gedateerd, maar er wordt treffend in beeld gebracht met welke sociale problemen de jonge Italiaanse man vlak na de oorlog worstelde. Dromen genoeg, maar te weinig kansen om ze uit te laten komen. Slechts zeer weinigen is het in die tijd gelukt om zich aan het onbeduidende bestaan te onttrekken, dat de toekomst voor hen in petto had. Federico Fellini is een van de gelukkigen geweest. Met I Vitelloni wist Fellini de harten van het Italiaanse publiek te winnen. Hij won er voor zijn regie een Zilveren Leeuw voor tijdens het filmfestival van Venetië. Omdat echter de komische acteur Alberto Sordi meespeelde in de film, waren de producenten bang, dat de film niet het publiek zou bereiken, waarvoor deze bedoeld was. Het duurde dan ook nog enige tijd voordat I Vitelloni in de bioscoop te bewonderen was.
Regie: Federico Fellini Jaar: 1953 Met: Franco Interlenghi, Alberto Sordi, Franco Fabrizi, Leopoldo Trieste, Riccardo Fellini
Waardering: ***
Omschrijving
I Vitelloni laat zich het beste vertalen als ‘grote kalveren’. Een term die door Fellini zelf werd bedacht, omdat hij deze toepasselijk vond om de groep hoofdrolspelers in de film te benoemen. In goed Nederlands zou het zoiets betekenen als klaplopers. Dit predikaat heeft Fellini geplakt op een groep jonge volwassen mannen in een rustig plaatsje aan de Adriatische kust. De Miss verkiezing aan het strand geldt als een van de grootste evenementen in het jaar en voor de rusteloze mannen is er nauwelijks een uitdaging te vinden in het plaatsje. Ze leven er dan ook maar een beetje doelloos op los, totdat één van de heren, Fausto (Franco Fabrizi) zijn vriendinnetje zwanger maakt en zijn verantwoordelijkheden onder ogen moet komen. Aanvankelijk wil hij met de noorderzon vertrekken, maar zijn vader weet daar een stokje voor te steken en wijst hem op zijn plichten naar moeder en kind. Fausto treedt uiteindelijk in het huwelijk met ‘zijn’ Sandra en wordt via zijn schoonvader aan een keurig baan geholpen als assistent verkoper bij een antiquair. Fausto kan zijn losbandige houding echter maar niet van zich afschudden. Met lede ogen ziet hij aan, hoe zijn vrienden in hun bestaan door kunnen lummelen en Fausto laat geen kans onbenut om mee te slempen en vreemd te gaan. Dit plaatst de jongste van zijn vrienden, Moraldo (Franco Interlenghi) voor een dilemma. Hij is namelijk de broer van Sandra en ziet hoe zijn vriend er een potje van en zijn familie bedriegt. Fellini heeft met I Vitelloni niet lang hoeven zoeken naar inspiratie gelet op de sterke autobiografische elementen in de film. Hij werd zelf geboren in Rimini, dat model staat voor het plaatsje waar I Vitelloni zich lopen te vervelen en ontsnapte zelf op 19-jarige leeftijd aan de weinig spannende vooruitzichten door naar Rome te verhuizen en daar een bestaan op te bouwen. Eerst als journalist en niet veel later als scenarist en regisseur. De film is misschien ietwat gedateerd, maar er wordt treffend in beeld gebracht met welke sociale problemen de jonge Italiaanse man vlak na de oorlog worstelde. Dromen genoeg, maar te weinig kansen om ze uit te laten komen. Slechts zeer weinigen is het in die tijd gelukt om zich aan het onbeduidende bestaan te onttrekken, dat de toekomst voor hen in petto had. Federico Fellini is een van de gelukkigen geweest. Met I Vitelloni wist Fellini de harten van het Italiaanse publiek te winnen. Hij won er voor zijn regie een Zilveren Leeuw voor tijdens het filmfestival van Venetië. Omdat echter de komische acteur Alberto Sordi meespeelde in de film, waren de producenten bang, dat de film niet het publiek zou bereiken, waarvoor deze bedoeld was. Het duurde dan ook nog enige tijd voordat I Vitelloni in de bioscoop te bewonderen was.
Regie: Federico Fellini Jaar: 1953 Met: Franco Interlenghi, Alberto Sordi, Franco Fabrizi, Leopoldo Trieste, Riccardo Fellini
Waardering: ***
Alle gegevens onder voorbehoud van typefouten Filmgoed.nl. | |