La Nostra Vita **½

Elio Germano levert een huzarenstukje aan acteerwerk af in deze speelfilm van Daniele Luchetti , waarvoor hij een onderscheiding kreeg op het filmfestival van Cannes.

Germano is de bouwvakker Claudio, die woont en werkt in de buitenwijken van Rome. Hij raakt in gewetensnood wanneer hij het lichaam vindt van een illegale Roemeense nachtwaker in de liftschacht op de bouwplaats waar hij werkt.  Onder dwang van de aannemer verzwijgt hij de vondst van het lichaam om de bouw niet te laten stagneren door politie onderzoek. Terwijl hij dit grote geheim een plekje moet geven, overlijdt zijn vrouw tijdens de bevalling van hun derde kindje.  Claudio geeft niet toe aan zijn verdriet en richt zich op om een goed bestaan op te bouwen voor zichzelf en zijn zoons. Hij trekt door chantage van zijn aannemer, de opdracht van een bouwproject naar zich toe, waarvoor hij een grote groep illegale arbeiders aan het werk zet. Naast de drukte die dit project met zich meebrengt probeert hij bovendien een goede vader te zijn van zijn kinderen. Hij geeft ze zeker liefde, maar een kapitaal aan speelgoed en drugsdealende en prostituerende oppassen zijn niet de middelen die hij in zou moeten zetten voor het vervolg van de goede opvoeding die de jongens kregen van hun overleden moeder.  Zijn familie staat aan de zijlijn bij zijn educatieve en ondernemersplannen, maar als de nood echt hoog gaat worden, springen ze in de bres.
 
La Nostra Vita is vooral een sympathiek drama geworden dat, ondanks de vele nare gebeurtenissen toch met een bepaalde luchtigheid wordt verteld. Luchetti zet hiermee de lijn voort van zijn eerdere bekroonde film Mio fratello è Figlio Unico.  Germano is een charismatische acteur, die erin slaagt om de wisselende gevoelens en gedragingen van hoofdpersoon Claudio van het scherm af te laten spatten. Hij neemt hier wel meteen flinke afstand van de rest van de cast, die naast Germano wat flets en oppervlakkig  overkomt. De film kent een paar sterke scènes, waarvan de uitvaart van Claudio’s vrouw voor mij de mooiste is. Germano brengt hier op geheel eigen wijze Vasco Rossi’s song Anima Fragile ten gehore. In sommige scènes  worden echter andere dramatische gebeurtenissen wel heel makkelijk afgedaan, wat storend is en weinig respectvol naar bijvoorbeeld het probleem van illegalen in Italië. Alles bij elkaar de moeite van het kijken zeker waard, maar wel wat onevenwichtig.

Regie:  Daniele Luchetti
Jaar: 2010
Met: Elio Germano, Isabella Ragonese, Raoul Bova, Luca Zingaretti, Alina Berzunteanu, Giorgio Colangeli, Stefania Montorsi , Marius Ignat.

Waardering Filmgoed **½